پیروزی غرور بر انگیز تیم ملی جوانان والیبالیست ایران زمین بر یکا یکا هموندان مادر زمین شاد باش باد

در پی اختلاف های ایران با سران  دزدان استان چهاردهم ایران (بحرین) و پاسخ باور نکردنی امروز دولت جمهوری اسلامی ایران در پی شدم جراید را هر چند دیر در وبلاگ قرار دهم و  نظر را به شما ایران خواهان وا گذارم :

                                                     روز نامه ی کیهان

شنبه 18 تير 1386 - 24 جمادي الثاني 1428 - 9 جولاي 2007 - سال شصت و چهارم -شماره 18845

آواز كوچه باغي ! (يادداشت روز) «آواز كوچه باغي» اصطلاح شناخته شده اي در فرهنگ قديم تهران است و در مواردي به صورت ضرب المثل درآمده است. به گفته قديمي ترها- كه امروزه تعدادشان زياد نيست- در آن سال هاي نه چندان دور كه تهران شهر خلوتي بود و پاسي از شب گذشته، سكوت همه جا را فرا مي گرفت. افرادي كه به هر علت، ناچار بودند در ساعات پاياني شب از كوچه هاي تاريك و خلوت عبور كنند و احياناً از تاريكي و خلوتي مي ترسيدند براي غلبه بر ترس با صداي بلند زير آواز مي زدند. اين آوازها به آواز كوچه باغي معروف بود- يا يكي از انواع آوازهاي كوچه باغي بود- و هنگامي كه صداي عابري به اين آواز بلند مي شد و چهچهه پاياني آن با كلماتي مانند حبيب من... عزيز من... امان امان و... در فضا مي پيچيد، برخي از اهالي محل كه دل و دماغ بيشتري داشتند و انگيزه رهگذر آوازه خوان را مي شناختند، سر از پنجره بيرون مي آوردند و با جملاتي نظير دمت گرم!... دارمت! و ... با او همراهي مي كردند، يعني اين كه، نترس! خوف نكن! ما بيداريم... پنج شنبه هفته گذشته وزراي خارجه، دفاع و امنيتي كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس در پايان اجلاس سه روزه خود در رياض، بار ديگر- و به روال چند ساله اخير- با صدور بيانيه اي از ادعاي مالكيت امارات متحده عربي بر جزاير سه گانه تنب بزرگ و كوچك و ابوموسي حمايت كردند و از جمهوري اسلامي ايران خواستند از طريق مذاكره به اختلافات موجود درباره مالكيت اين سه جزيره پايان دهد! كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس- عربستان، كويت، امارات عربي متحده، بحرين، قطر و عمان- كه سابقه تشكيل هيچيك از آنها به 100سال نمي رسد، به خوبي از حاكميت قطعي ايران بر جزاير سه گانه و اسناد اين حاكميت بلامنازع باخبرند و حتي در دورترين افق هاي ذهن خويش هم نمي توانند تصور روزي را داشته باشند كه اين حاكميت كمترين خدشه اي پيدا كند، بنابراين انگيزه آنها از تكرار اين ادعاي واهي و بي اساس هرچه باشد، احتمال خروج اين سه جزيره از حاكميت ايران نيست. پس ماجرا چيست؟ براي پاسخ به اين سؤال، ابتدا بايد به اسنادي كه حاكميت قطعي ايران بر جزاير سه گانه را نشان مي دهد اشاره كرد؛ 1- علاوه بر نقشه هاي متعددي كه از دوران يونان باستان - قبل از ميلاد مسيح- برجاي مانده و در آنها از تمامي جزاير خليج فارس با عنوان بخشي از سرزمين ايران ياد شده است، در سده هاي اخير نيز تمامي نقشه هاي رسمي كه از سوي كشورهايي نظير انگلستان، فرانسه، روسيه، پرتغال، اسپانيا و... تهيه شده و به عنوان اسناد رسمي نگهداري مي شوند، جزاير خليج فارس- از جمله سه جزيره تنب بزرگ و كوچك و ابوموسي- را بخشي از خاك ايران دانسته اند. از جمله دولت انگليس كه بيش از دو سده در منطقه حضور داشته و در مواردي نيز با دولت هاي وقت ايران درگير بوده است، در مجموع 23نقشه رسمي از منطقه تهيه كرده كه در تمامي آنها- بدون استثناء- جزاير سه گانه متعلق به ايران است. 2- در سال 1830كاپيتان جي.بي.بروكس GBBRUCKS از سوي كمپاني هند شرقي- وابسته به دولت استعماري انگليس- نقشه اي رنگي از خليج فارس تهيه مي كند. در اين نقشه رنگي كه نسخه هايي از آن در وزارت خارجه انگليس و مخزن اسناد سازمان ملل متحد نگهداري مي شود، 3 جزيره تنب بزرگ و كوچك و ابوموسي به رنگ خاك ايران ترسيم شده است. كاپيتان بروكس نزديك به 12 سال براي تهيه اين نقشه در منطقه خليج فارس بود. 3- در سال 1835 «ساموئل هنل» از سوي دولت انگليس مامور تعيين حدود كشورها در خليج فارس مي شود. هنل در نقشه خود يك خط فرضي در آبهاي خليج فارس ترسيم مي كند كه جزاير سه گانه در قسمت فوقاني- شمالي- اين خط فرضي قرار داشته و متعلق به ايران دانسته شده است. 4- در ژانويه سال بعد- 1836- سرگرد «موريسن» جانشين ساموئل هنل، ماموريت او را پي مي گيرد و پس از مذاكره با شيوخ خليج فارس نقشه اي كه به تاييد آنها رسيده بود را تهيه مي كند. در اين نقشه، جزاير سه گانه در عمق بيشتري از قلمرو ايران قرار گرفته است. 5- در سال 1881 نيروي دريايي انگليس بار ديگر نقشه اي از منطقه خليج فارس تهيه مي كند كه در آن جزاير سه گانه و خاك ايران، رنگ مشتركي دارند. 6- در سال 1886 دايره اطلاعات دولت انگليس نقشه ايران را با رنگ يكسان جزاير و خاك ايران تهيه كرده و در 12 ژوئن همان سال اين نقشه از سوي وزير مختار انگليس در تهران به ناصرالدين شاه تحويل مي شود. 7- در سال 1908، دولت ايران امتياز استخراج خاك سرخ -سنگ آهن- ابوموسي را به ونگهاوس آلماني مي دهد كه دولت انگليس به دليل تيرگي روابط خود با آلمان، به ايران اعتراض مي كند، دولت انگليس در اعتراض خود خواهان كسب امتياز استخراج خاك سرخ براي شركت هاي انگليسي است يعني تاكيد بر حاكميت ايران... و از ده ها سند ديگر، از جمله احكامي كه دولت هاي وقت ايران براي انتصاب حكام- استانداران- خود در بندرلنگه- كه شبه جزيره ياد شده بخشي از آن بوده است- صرف نظر مي كنيم. 8- اصلي ترين- و تنهاترين- سندي كه امارات براي اثبات ادعاي خود ارائه مي كند نامه اي است كه شيخ يوسف فرماندار ايراني بندرلنگه در سال 1882 به شيخ حميد القاسمي حاكم راس الخيمه مي نويسد و در آن به عنوان تعارف و ابراز ادب- كه آن هنگام بسيار متداول بوده و در بسياري از نامه هاي مشابه ديده مي شود- نوشته بود؛ ابوموسي از آن شماست (يعني در خدمت شما هستيم!) نكته درخور توجه اين كه شيخ يوسف در ادامه همين نامه خطاب به حاكم راس الخيمه مي نويسد «بلد لنجه بلدكم» يعني شهر بندرلنگه هم شهر شماست و عجيب آن كه اماراتي ها وقتي به اين نامه استناد مي كنند جمله اخير را كه به وضوح نشان مي دهد جمله قبلي فقط يك تعارف بوده است، حذف مي كنند! 9- در حقوق بين الملل و قوانين مربوط به مرزها و سرزمين ها، حاكميت يك كشور بر يك منطقه از چند راه به اثبات مي رسد. از جمله «مالكيت تاريخي»، حاكميت موثر- يعني افراشته بودن پرچم، نصب حكام، حضور نيروي نظامي و...- كه تمامي اين ملاك ها و معيارهاي حقوقي از حاكميت قطعي ايران بر جزاير سه گانه حكايت دارند. 10- در ميان كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس، همراهي بحرين با ساير كشورهاي عضو حساب جداگانه اي دارد، زيرا بحرين بخشي از خاك ايران بوده است كه در جريان يك زد و بند غيرقانوني ميان شاه معدوم و دولت هاي آمريكا و انگليس از ايران جدا شده است و امروزه اصلي ترين خواسته مردم بحرين بازگشت اين استان جدا شده از ايران به سرزمين اصلي و مادري آن، يعني ايران اسلامي است و بديهي است كه اين حق مسلم ايران و مردم استان جدا شده آن نبايد و نمي تواند ناديده گرفته شود. 11- و اكنون با توجه به اسناد ياد شده كه از حاكميت قطعي و بلامنازع ايران بر جزاير سه گانه حكايت مي كند، بايد به اين پرسش بازگشت كه انگيزه اصلي كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس از طرح ادعاي واهي حاكميت امارات بر جزاير سه گانه چيست؟ و آيا اين ادعا مي تواند غير از وحشت آنان از زلزله اي كه انقلاب اسلامي بر حكومت هاي قرون وسطايي و غيرقانوني آنها انداخته است علت ديگري داشته باشد؟ تمامي دولت هاي ياد شده با دخالت مستقيم قدرت هاي استكباري شكل گرفته اند و مردم كمترين دخالتي در تعيين دولت، سياستگذاري ها و تصميم سازي هاي آن نداشته و ندارند. از سوي ديگر تمامي دولت هاي عضو اين شورا در ميان مردم خود به همكاري با رژيم صهيونيستي- و دستكم بي تفاوتي در مقابل جنايات اين رژيم عليه مردم مظلوم فلسطين- متهم هستند. حاكمان دولت هاي ياد شده به خوبي مي دانند كه در عصر بيداري اسلامي- با الگوي انقلاب اسلامي- حاكميت يك خانواده بر سرنوشت مردم و غارت ذخاير ملي، امكان پذير نيست و از آنجا كه لرزه منجر به فروپاشي رژيم هاي غيرقانوني خود را ناشي از الگوي جمهوري اسلامي ايران مي دانند- و در اين مورد حق دارند!- دشمني با ايران اسلامي را به عنوان يكي از اهداف استراتژيك خود برگزيده اند... و چه گزينش خطرناكي، نه براي ايران، كه براي ادامه حاكميت خودشان. حسين شريعتمداري و پس از این مقاله غرب و شرق و کشور های عرب حوضه ی خلیج پاس هر نو توهین را نثار ایران مقدس کردند تا اینکه آقای متكی وزیر امور خارجه  در نشست خبری آرامش را به بحرین باز گرداندند                              يكشنبه 24 تير 1386   آفتاب ـ ‌مدیرمسئول کیهان در یادداشتی دیگر سران کشورهای عربی به ویژه بحرین را خطاب قرار داد و آنان را به اتخاذ مواضع غیرمنطقی و غیرمستند متهم کرد. حسین شریعمتداری که پیش از این در مصاحبه با ایسنا سرمقاله روزهای گذشته خود را موضع تمامی ملت ایران دانسته بود در سرمقاله دیگری که روز یکشنبه در این روزنامه منتشر شد آورده است: «یادداشت روز كیهان- دوشنبه 18/4/86- با عنوان «آواز كوچه باغی» عكس العمل گسترده و فراوان مقامات رسمی بسیاری از كشورهای عربی و مطبوعات و شبكه های خبری منطقه و برخی از كشورهای غربی را در پی داشت و در این میان حاكمان شبه جزیره بحرین بیشترین و گسترده ترین واكنش ها را از خود نشان دادند و علاوه بر صدها گزارش و خبر كه در بسیاری از آنها نگارنده به باد فحش و ناسزا گرفته شده بود، كاردار كشورمان در بحرین را احضار كرده و از وی درباره موضع رسمی جمهوری اسلامی ایران نسبت به مفاد یادداشت كیهان توضیح خواسته بودند و بعدازظهر جمعه نیز چند ده نفر مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در شبه جزیره بحرین اجتماع كرده و رسانه های بحرین از قول آنان نوشتند كه در صورت عدم عذرخواهی رسمی ایران باید سفیر كشورمان از بحرین اخراج شده و روابط دیپلماتیك به حالت تعلیق درآید! و بالاخره، دیروز آقای متكی وزیر امور خارجه كشورمان به بحرین رفت و در كنفرانس مطبوعاتی مشترك با وزیر خارجه بحرین از موضع رسمی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر احترام به «استقلال بحرین» خبر داد و...» مدیرمسئول کیهان با انتقاد از برآشفتگی مقامات بحرین و حجم عظیم اعتراضات به این سرمقاله نوشته است: «اگر بخواهیم مجموعه واكنش رسانه های عربی و غربی- تفسیر، خبر، گزارش، فحاشی ها و...- در قبال یادداشت كیهان طی چند روز گذشته را جمع آوری كنیم، بی تردید این مجموعه حجمی بیشتر از چند كتاب قطور خواهد داشت و سؤال این است كه چرا مقامات رسمی و مطبوعات و رسانه های برخی از كشورهای عربی تا این اندازه از یادداشت مستند كیهان برآشفته اند و چرا به جای پاسخ به اسنادی كه كیهان برای اثبات نظر خود ارائه كرده است، به فحاشی و ناسزاگویی روی آورده اند؟ در این باره اشاره به چند نكته ضروری است.»  کیهان در ادامه یاددشات خود آورده است: «در یادداشت كیهان اسناد غیرقابل تردید و دلایل حقوقی و تاریخی مستندی كه از حاكمیت بلامنازع و قطعی ایران بر جزایر سه گانه تنب بزرگ و كوچك و ابوموسی حكایت می كند ارائه شده بود و از جمله به اسناد رسمی و غیرقابل انكاری اشاره شده بود كه نشان می دهد شبه جزیره بحرین تا چند دهه قبل یكی از استان های ایران بوده است كه در جریان یك زد و بند میان محمدرضا پهلوی و دولت های آمریكا و انگلیس از این كشور جدا شده است. آیا این اسناد قابل انكار است؟! اگر دولت های عضو شورای همكاری خلیج فارس كه دبیركل آن با عجله نسبت به یادداشت كیهان موضع گرفته بود، سند قابل ارائه و دلیل حقوقی محكمه پسندی در مقابل مفاد یادداشت كیهان داشته و یا دارند چرا به این اسناد مفروض! اشاره نمی كنند؟ و اگر سند و دلیل حقوقی قابل ارائه ای ندارند- كه ندارند- چرا به جای ابراز شرمندگی و قدردانی از جمهوری اسلامی ایران كه علی رغم خیانت شاه در جداسازی بحرین از ایران، با نجابت و سعه صدر «استقلال بحرین» را به رسمیت شناخته است، زبان به فحاشی دراز می كنند؟! و...»  در ادامه این سرمقاله به آنچه ادعاهای واهی مقامات کشورهای عربی درباره متعلق دانستن جزایر سه گانه به امارات اشاره شده و افزوده شده است:«باید از حاكمان 6 كشور یاد شده پرسید مگر مقامات رسمی شما هر از چندگاه علیه حاكمیت قطعی ایران بر بخش هایی از سرزمین تعریف شده و شناخته شده ایران زمین، موضع نمی گیرند؟ و مگر ادعای واهی حاكمیت امارات- بخوانید مجموعه ای از چند تجارتخانه- بر جزایر سه گانه ایران در خلیج فارس را نشخوار نمی كنند؟ و حتی گستاخی را به جایی رسانده اند كه یك روزنامه چاپ عربستان- كه خاندان سعودی برخلاف تمامی موازین دیپلماتیك و حقوق بین الملل اصرار دارند این سرزمین را به نام خانواده آل سعود، عربستان سعودی بنامند- ادعای واهی و مضحكی را درباره اهواز مطرح نكرده بود؟ بنابراین چه شده است كه ادعاهای پوچ و غیرمستند مقامات رسمی خود علیه ایران را مجاز می دانید ولی در مقابل نظر مستند و غیرقابل تردید كیهان به عنوان یك روزنامه كه ربطی به مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران ندارد، برمی آشوبید و- به زعم خود- زمین و زمان را به هم می دوزید؟!»  کیهان در ادامه با شااره به مواضع رژیم صهیونیستی آورده است:« آیا ادعای پوچ و اسرائیل پسند مقامات رسمی دولت های 6گانه شورای همكاری خلیج فارس علیه تمامیت ارضی ایران جرم نیست؟ و دیدگاه مستند یك روزنامه درباره حاكمیت قبلی و تاریخی ایران بر شبه جزیره بحرین، ذنب لایغفر است؟! عجیب است كه از یكسو ادعای حفظ روابط حسنه و دوستانه شما با كشورهای منطقه گوش فلك را كر می كند و از سوی دیگر هر از چندگاه به طور رسمی! و از سوی مقامات حكومتی خود، ادعاهای پوچ و مسخره علیه تمامیت ارضی ایران بر زبان و قلم می آورید؟ ظاهراً فراموش كرده اید كه سابقه هیچكدام از 6 كشور عضو شورای همكاری خلیج فارس به 100سال نمی رسد.» در ادامه یادداشت کیهان می خوانیم:« نه فقط برای ما كه برای تمامی صاحبنظران علت كم توجهی ایران به ادعاهای پوچ سران شورای همكاری خلیج فارس و نیز، علت برآشفتگی آنان از بیان واقعیت های تاریخی منطقه روشن است. ادعاهای شما نظیر حاكمیت امارات بر جزایر سه گانه ایرانی به اندازه ای پوچ، بی اساس و خنده دار است كه با ارائه چند سند رسمی و قطعی، دود شده و به هوا می رود و آنچه باقی ماند، شرمندگی شما و قدرت های استكباری است كه به نمایندگی از آنها سخن می گوئید، اما در سوی دیگر ماجرا دیدگاه ما درباره حاكمیت ایران با اسناد غیرقابل انكار همراه است و دقیقاً به همین علت است كه شما برای فرار از واقعیات به جار و جنجال و بعضاً فحاشی روی می آورید. آیا غیر از این است؟»  شریعتمداری در این یادداشت بر غیرقانونی بودن مفاد قطعنامه های کشورهای عربی درباره جزایر سه گانه ایرانی نیز اشاره کرده و اضافه می‌کند: «سؤال از سران 6 كشور عضو شورای همكاری خلیج فارس این است كه چرا هربار دور هم جمع می شوید و قطعنامه و بیانیه ای صادر می كنید، یكی از بندهای آن تأكید بر حاكمیت امارات بر جزایر سه گانه است؟ اگر تاریخ و اسناد رسمی و بین المللی مورد نظر شماست كه تمامی این اسناد از حاكمیت ایران بر جزایر سه گانه و بحرین حكایت می كند. بنابراین چنانچه از مراجعه به اسناد وحشت دارید- كه دارید- چرا خود این پرونده را می گشائید؟»  مدیرمسئول کیهان همچنین مدعیات کشورهای عربی در خصوص زیرسوال بردن حاکمیت ارضی جمهوری اسلامی را مسخره خوانده و افزوده است:«با توجه به نكته فوق بسیار بدیهی است كه در دورترین افقهای ذهن خود نیز تصور خروج جزایر سه گانه از حاكمیت ایران را ندارید، بنابراین چرا هر از چند گاه این ترجیع بند مسخره را تكرار می كنید؟ پاسخ این سؤال برای تمامی ملت های مسلمان از جمله ملت های تحت حاكمیت 6 كشور یاد شده روشن است. شما- با كمال تأسف- در این ادعای مضحك زبان آمریكا و متحدانش را در كام دارید و در بحبوحه مقابله جانانه ایران اسلامی با آمریكا و اسرائیل می كوشید جبهه دیگری علیه ایران اسلامی باز كنید. راستی! شما دغدغه جنایات آمریكا و اسرائیل علیه ملت های مسلمان را ندارید؟ شما از قتل عام مردم مظلوم فلسطین، به خون غلتیدن مرد و زن و كودك عراقی، كشتار مسلمانان پاكباخته لبنان و... نگران نیستید؟! اگر پاسخ مثبت است چرا نه فقط دست به كمترین اقدامی علیه آنان نمی زنید، بلكه علیه ایران اسلامی كه با تمام توان در مقابل دشمنان اسلام ایستاده است موضع می گیرید؟ مگر همین اجلاس دو هفته قبل ریاض با حمله اسرائیل به نوار غزه و قتل عام مردم مظلوم فلسطین همراه نبود؟ چرا این فاجعه در بیانیه پایانی اجلاس شما جایی نداشت؟! باور نكنید كه ملت های مسلمان بهانه های مضحك شما را باور می كنند.» وی همچنین درباره وحدت شکن نامیدن سرمقاله کیهان توسط مقامات بحرین می‌نویسد: «مقامات و مطبوعات وابسته به حاكمیت 6 كشور یاد شده روزنامه كیهان را به اخلال در روابط دوستانه كشورهای منطقه و آسیب رساندن به وحدت مسلمین متهم می كنند! و این طرفه حدیثی است تعجب آور و باید پرسید، شما كه می كوشید در جبهه واحد جهان اسلام علیه آمریكا و اسرائیل شكاف ایجاد كنید وحدت شكن هستید یا كیهان؟! چگونه است كه یادداشت مستند كیهان درباره حاكمیت ایران بر جزایر سه گانه و بحرین را تفرقه افكنی می نامید اما، ادعای پوچ و بی اساس خود درباره حاكمیت امارات براین سه جزیره را نادیده می گیرید؟! اگر یادداشت كیهان كه بر اسناد غیرقابل انكار تكیه دارد، وحدت شكن باشد، ادعای پوچ شما كه صرفاً برخاسته از تحریكات آمریكا و اسرائیل است وحدت سوز خواهد بود. شما كه تحمل شنیدن واقعیات را ندارید چرا بر توهمات دامن می زنید؟!» شریعتمداری در ادامه با تاکید بر اینکه یادداشت کیهان موضه نظام نبوده و نیست ادامه می‌دهد: «مقامات كشورهای یاد شده و برخی از رسانه های وابسته به آنها كوشیدند یادداشت كیهان را به دیدگاه و مواضع رسمی مقامات بلندپایه كشورمان نسبت دهند و حال آن كه كیهان در برخی از موارد دیدگاهی متفاوت با مواضع رسمی دولت دارد و این نشانه آزادی بیان و عقیده در ایران اسلامی است. به عنوان مثال در ماجرای چالش هسته ای كشورمان، روزنامه كیهان از آغاز معتقد به خروج ایران از معاهده NPT بود و برای اثبات نظر خود دلایلی نیز ارائه می كرد ولی مسئولان عالی رتبه نظام در هر دو دولت قبلی و كنونی با سعه صدر این ابراز عقیده را تحمل می كردند و در همان حال نظر خاص خود را دنبال می كردند و این به وضوح نشان می دهد كه دیدگاه و نظر یك روزنامه- از جمله كیهان- الزاماً ترجمان دیدگاه مسئولان نظام نیست. اگر چه كیهان نیز مانند همه آحاد ملت، ضمن آن كه نظر خود را بیان می كند در نهایت تابع نظر نظام است. در ماجرای اخیر هم وزیر امور خارجه كشورمان در بحرین نظری متفاوت با یادداشت كیهان را ارائه كرد.»  مدیرمسئول کیهان اضافه کرده است:« انتساب نظر كیهان به مسئولان عالی رتبه نظام دلیل دیگری نیز دارد و آن فقدان آزادی بیان در كشورهای مورد اشاره است و برای آنان قابل تصور نیست كه یك روزنامه در ایران می تواند نظری متفاوت با نظر دولت داشته باشد.»  وی جمهوری اسلامی و مواضع اصولی ایران را سدی در برابر زیاده خواهی های رژیم اشغالگر قدس می‌داند و می‌افزاید: «و بالاخره، این نكته نیز گفتنی است كه جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی و مقاومت 28 ساله خود در برابر زورگویی و باج خواهی آمریكا و اسرائیل به عنوان خط مقدم و خاكریز اصلی جهان اسلام تلقی می شود و این واقعیت را تمامی ملت های مسلمان كه انقلاب اسلامی را محدود به ایران نمی دانند باور دارند، چرا كه اسلام، برخلاف نظر برخی از سران كشورهای 6گانه شورای همكاری خلیج فارس، فراتر از عرب و عجم و فارس و ترك و كرد و اندونزیایی و... است و...»  در پایان سرمقاله کیهان آمده است: «راستی مگر سران كشورهای مورد اشاره فراموش كرده اند كه سرزمین مورد ادعای صهیونیست ها از «نیل تا فرات» است و برخی از كشورهای یاد شده نیز در این محدوده قرار دارند؟! آیا مقاومت ایران اسلامی و بیداری برخاسته از آن در جهان اسلام، اسرائیل را به ذلت و زبونی امروز نینداخته است و رژیمی را كه داعیه از نیل تا فرات داشت مجبور نكرده است برای حفظ صهیونیست ها به دور خود دیوار بكشد؟ آیا جرج بوش بعد از واقعه 11 سپتامبر سخن از تغییر جغرافیای سیاسی منطقه به میان نیاورد و برخی از همین كشورهای عربی دچار اضطراب نشدند؟ اگر ایستادگی ایران اسلامی نبود... انصاف داشته باشید.» گفته می‌شود که متکی در سفر اخیر خود به بحرین با تاکید بر اینکه سرمقاله کیهان موضع نظام نیست مشکل به وجود آمده را تا حدودی حل و فصل کرده است. با این همه برخی از تحلیلگران با تاکید بر هراس کشورهای عربی از قدرت منطقه‌ای ایران معتقدند که این ماجرا در این نقطه به پایان نرسیده و برخی کشورهای عربی همین امر را بهانه‌ای برای همکاری با قدرت‌های فرامنطقه‌ای برای فشار به جمهوری اسلامی قرار خواهند داد.  با این همه پرسش اصلی این است که آیا غائله بحرین به نقطه پایان رسیده است.   و حال در پایان یاد بازی های کودکی افتادم آیا حق به حق دار می رسد ؟ به راستی !

دوم اینکه : در آستانه ی قرار گرفتن شهر تاریخی یزد در فهرست جهانی یونسکو با تخریب بخشی از بافت تاریخی بزرگترین شهر تاریخی ایران وساخت کتابخانه ی بسیج وکلانتری در آن مکان نام این شهر در آستانه ی خارج شدن از فهرست قرار گرفت .

 با سپاس  از  http://www.eghtedaremelli.blogfa.com/

ايران در هزاره اول ق.م.

بررسي جامع تاريخ و فرهنگ و جغرافياي ايران را در دوران ماد مي توان به اعتباري مشكل ترين و پيچيده ترين بخش از دورانهاي تاريخي اين سرزمين به شمار آورد. وجود نظريه پردازيهاي پژوهشگران مختلف كه هر يك در زمينه أي خاص ، چون زبان شناسي ، نژادشناسي ، دين شناسي و… صاحب نظر بوده و از ديدگاه خود با موضوع برخورد كرده اند از يك سو ، و نيز نظرات پژوهشگراني كه كار خود را متوجه بخشهاي خاصي از مجموعه جامعه ايران هزاره اول ق.م. ، مانند ايلاميان ، ماناييها ، اورارتوها و يا تمدنها و دولتهاي همجوار چون آشور و بابل ساخته اند ، از سوي ديگر عامل موثر در ايجاد پيچيدگي و دشواري مسير پژوهش گرديده است . اين پيچيدگي بدان جهت است كه عمده اين پژوهشگران كوشيده اند تا هر چه بيشتر بر موضوع مورد نظر خود تاكيد كنند و با مرزبنديهاي بسيار مستحكم ، به هر بخش به عنوان واحدي مستقل در تمامي ابعاد بنگرند . عجيب آنكه با ورود به دوران هخامنشي ، اين نحوه برخورد به ميزان غير قابل تصوري دگرگون گرديده و با نگاهي جامع و فراگير به آن برخورد شده است .
اما ، با توجه به اينكه دانش باستان شناسي در اين مورد بيشتر و بهتر از علومديگر مي تواند اظهار نظر كند ، در كل بررسيهاي اين دوران باستان شناسي نقش عمده و اساسي بر عهده ندارد

 http://bp3.blogger.com/_qdL7Yokr0Kk/RopVUMLLeEI/AAAAAAAAADE/Sy2f4A_QLrw/s1600-h/k.jpg

 حالا همه اینا بماند آخر دست ما فهمیدیم که ساعت ۱۱:۲۰ آقا بدو بریم آقای کیایی منتظره اونم می خواد کمک کنه ( دیگه حوصله ندارم بنویسم ) چون کسی نمی خونه

فقط دلم برای صاحب اون ۲۰۶ هنوز می سوزه که دستگاه رایو ی  ماشینشو دوزدیدن یادمه می گفتن(کی بماند)که اون زمونا که شراب (حرومه ها یادت نره بخوری می ری اونجا که دروغ گوی می رن و بد حجابا) و کاخ و راه شاهی ( دلیل اسپندار مز )بود هم چین چیزی تو سرزمین مادری من نبود اما من که ندیدم بابا اونا که دیدن نخواستن گفتن جیزه ( همه اینا بماند تیر گان شاد و شیرین شاد مانند شبه عزراییل بینون شیرین مثل آتیش خورون)

در پا یان برای سریعتر شدن روند نا بودیه ی آثار شاهنشاهی و تمدن ایران باستان (نماد جهل) یه ...................................(من که چیزی نگفتم چرا ب خودت خورده می گیری بابا ؟)

خدایا کسانی که این متن را می خوانند یا خندان شوند یا گریان

البدرودون(هم ال داره هم تنوین اضافه ) 

بابک دست هايش
بسته بود از پشت
اما مشت
جامه اش از جنس خون و
جام اش از خمخانه زرتشت
خسته تن- جان در خطر- آزرده دل- خاموش
مهر را در سينه مى پرورد
كينه را در خويشتن مى كشت
ارغوان ديدگانش
با شفق ها و شقايق هاى ميهن
گفتگو مى كرد
تيرباران نگاهش بارگاه معتصم را
زير و رو مى كرد
دل
به فرمان دليرى داشت
ترس را
بى آبرو مى كرد
اهرمن
از خشم مى لرزيد
دژ دل و دژ خو و دژ آهنگ
بانگ زد، با واژه هائى زشت و بى فرهنگ...
اى سگ، اى زنديق
كام ات چيست؟
اى موالى اى عجم
سوداى خام ات چيست؟
پس چرا از ما نمى ترسى؟
پس چرا بر خود نمى لرزى؟
بابك اما
رأى ديگر داشت
كشتى ى انديشه در درياى ديگر داشت
در نگاهش مرگ آسان مى نمود اما
زندگى در ذهن او معناى ديگر داشت
زير لب
نجواى ديگر داشت
زنده بايد بود و شادى كرد
مام بوم خويش را بايد نگهبان بود
با پيام راستى
با مردمان بايست رادى كرد
اهرمن فرياد زد
افشين
چه مى گويد؟
و افشين- آه افشين- واى افشين
آن گنهكار پريشان روزگار شرمسار از برگ برگ خونى ى تاريخ
آن همان آكنده از هر گند
آن همان بى ريشه بى پيوند
شرمسار از كرده خود-
سر به زير افكند
اهرمن با تيزخندى گفت
البابك هراسانا؟
و بابك آن گو نستوه
آن ستوه سبلان كوه
آن اسطوره بيگانه با اندوه
آن آئينه دار مزدك و مانى
آن دلخسته از تزوير و نيرنگ مسلمانى
چشم در چشم ستم فرياد زد
بسيار آسانا!!
اهرمن فرياد زد
جلاد...
و آن دژخيم...
همان آينه دار مكتب بيداد
با يك ضربه از پهلو
چنان زد تا كه خون فواره زد از مقطع بازو
تهمدل درهم كشيد ابرو
سهمدل خر خنده زد بر او
آسمان كى مى برد از ياد
آندمى كه شيون شمشيرها
پيچيد در بغداد
و بابك- آه بابك- باز هم بابك
تا نبيند اهرمن سرخى ى او را زرد
تا نخواند از نگاهش درد
تا نه پندارد كه پايان يافت اين آورد
چهره را
با خون ناب و تابناكش
ارغوانى كرد
و آنگاه...
تا نيفتد پيش پاى اهرمن
خود را به پشت انداخت
چشم ها را بست
شهپر انديشه را واكرد
بال در بال هماى عشق
گشت و گشت و گشت تا جان را
بر فراز كشور جانانه پيدا كرد
هر طرف هر سو نگه افكند
يك طرف كورش- سياوش- كاوه چون خورشيد
سوى ديگر رستم و گرد آفريد و آرش و جمشيد
و با نورافكن اميد
پيرتوس و خيزش يعقوب را هم ديد
و ديگر گاه...
بر لبانش خنجر لبخند
چشم در چشم هزاران بابك آزاد يا دربند،
با آسودگى جان باخت
او روانش را ز ننگ بندگى پرداخت
تا ز خشت جان پاك خويش
ايران ساخت
ايران ساخت
ايران ساخت