خاکم بسر ، ز غصه بسر ، خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت ، چه خاکی بسر کنم ؟
آوخ کلاه نیست وطن تا که از سرم
برداشتند ، فکر کلاهی دگر کنم
مرد آن بود که این کلهش برسر است و ، من
نامردم ار به بی کله ، آنی بسر کنم
من آن نیم که یکسره تدبیر مملکت
تسلیم هرزه گرد قضا و قدر کنم
زیر و زبر اگر نکنی خاک خصم ما
ای چرخ ! زیر و روی تو ، زیر و زبر کنم
جائیست آرزوی من ، ار من بآن رسم
از روی نعش لشکر دشمن گذر کنم
هر آنچه میکنی ؟ بکن ای دشمن قوی
من نیز اگر قوی شدم از تو بتر کنم
من آن نیم بمرگ طبیعی شوم هلاک
وین کاسه خون به بستر راحت هدر کنم
معشوق " عشقی " ای وطن ، ای عشق پاک
ای آنکه ذکر عشق تو شام و سحر کنم
« عشقت نه سرسری است که از سر بدر شود »
« مهرت نه عارضیست که جای دگر کنم »
« عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم »
« با شیر اندرون شد و با جان بدر کنم »

---